Mary Beijleveld  |
 |
Mary Beijleveld werkt als onafhankelijk strategisch bedrijfsadviseur, bedrijfsarchitect en Agile projectmanager. Zij is te bereiken via email: info@abc-thinkBIG.com. |
08 juni 2010 - Opklaringen en betekeniswolken
Toen mij werd gevraagd een column te schrijven over de Cloud was ik in de wolken. Géén wolkje aan de lucht dacht ik. Want daar heb ik een mening en genoeg regels tekst over. Ik stoor me namelijk aan de groots en meeslepend aangekondigde veranderstrategie, volgens welke we met z’n allen die grote roze cloud moeten binnenstappen om al onze problemen in één klap te kunnen oplossen. Zo werkt dat natuurlijk niet. Van bovenaf veranderingen van deze omvang opleggen: vergeet het maar!
Mits over dit onderwerp geen dikke mist voor mijn brein hangt, zijn er drie soorten clouds.
- Software-als-een-service, een applicatie die ter beschikking wordt gesteld voor de afnemer die volledig onder controle van de dienstverlener blijft. Zoals skype en LinkedIn.
- Platform-als-een-service krijgt de gebruiker ruimte om te werken met een ontwikkelingstaal of raamwerken zoals dotNET of Java om zelf applicaties te bouwen. Het raamwerk en de infrastructuur wordt beheerd door de dienstverlener. Bijvoorbeeld Google aps.
- Infrastructuur-als-een-service worden nu servers, netwerken en andere hardware toepassingen op een virtueel plekje in cyberspace aangeboden. De afnemer/gebruiker heeft er de volledige vrijheid over moet zelf wel kennis hebben en het onderhoud doen maar heeft geen eigendom.
Dat laatste lijkt op een stapelwolk, de cumulus dus. Dan hebben we ook nog onderscheid tussen publiek, privaat en hybride wolken. Enfin, ga ik niet op in.
Na enkele groeistuipen, waar ik ook niet verder op in zal gaan, groeit Cloud computing tot jong-volwassene. Het internet, geeft gebruikers en bedrijven real-time toegang tot producten, software en oplossingen. Via web-interfaces, dus zonder dat deze over eigen bronnen hoeven te beschikken. Dit duidt op ongelimiteerde schaalbaarheid en beschikbaarheid. Organisaties kunnen de kosten van eigendom en beheer verminderen omdat gebruik wordt gemaakt van een wolk van high-performance computing capaciteiten. De motor achter deze ontwikkelingen draait als het ware toevallig en zonder dat de onze CIO’s zich ermee bemoeien zal de cloud tot volle wasdom komen.
Eind 2009 las ik dat allerlei gezaghebbende lieden en bureaus riepen dat cloudcomputing DE FOCUS moet zijn in 2010, anders kunnen de CIO’s wel hun biezen pakken. Geen andere aanpak zal zoveel verlaging van de kosten van de interne IT-activiteiten opleveren. Vrijkomende gelden kunnen dan eindelijk gebruikt worden voor de ‘alles voor de klant’ activiteiten. Grote opklaringen voorspellen ze, en dus moeten succesvolle CIO's in 2010 een keuze voor de cloud maken en deze strategie van ‘ achter de wolken schijnt de zon’ boven de CFO en CEO uithangen. Zodat het bestuur van de onderneming niet zegt “het kwam als donderslag bij heldere hemel”.
Al lezende moest ik ineens denken aan die wolken (nimbostratus) die een klaarlichte dag ineens pikkedonker maken. Bijvoorbeeld omdat de CIO er een separaat project/programma van gaat maken. Of er een hele kudde managers, roadshows en gadgets tegenaan gooit om tot realisatie van de verandering te geraken. Weer zo’n formele veranderstrategie. Nu een die groots en meeslepend aankondigt dat we met z’ allen die grote roze cloud moeten binnen gaan. Zo’n traject heeft als groot risico dat zich het BOHICA (bend over here it comes again) syndroom zal voordoen. Veranderingen die topdown worden ‘afgeroepen’ alleen omdat de leveranciers hier, gesteund door de onderzoeksbureau, nu zoveel nadruk op leggen.
Gebaseerd op de chaostheorie leert prof. dr. Thijs Homan , ons dat de CIO beter slechts intern fluistert dat er van de mogelijkheden van cloud computing gebruik mag worden gemaakt en dat hij/zij dit van harte ondersteunt. Waar dat mogelijk is. Zeg maar, de lokale bewolking helpen groeien door het toeval een handje te helpen en de zelforganisatie van de medewerkers te stimuleren.
De meeste veranderingen gebeuren namelijk toevallig en iedere poging veranderingen te managen is eigenlijk gedoemd te mislukken. Uit eigen ervaring weet ik dat het zo werkt. CIO, laat maar kletsen die goeroes en marketeers; faciliteer een warme golfstroom en verders: handjes af... Door wat Homan uitdagend noemt, “ideeënsex tussen cognitieve virussen en interactie tussen lokale betekeniswolken” , moedig je de benodigde verandering aan. En dat is genoeg in dit geval.