Ik heb een eenvoudige vuistregel die ik graag deze zomer ter overpeinzing meegeef: je zit al veel te lang in het IT-vakgebied als je begint te vinden dat alle vernieuwingen Oude Wijn in Nieuwe Zakken zijn. We kennen het type allemaal wel: geharde veteranen, hebben complete besturingssystemen zelf geschreven. Duizenden ponskaarten ingetikt en dan maar achter de ratelende teletype op de resultaten wachten. Liet iemand het hele pakket uit zijn handen vallen. Kon je weer helemaal opnieuw beginnen. Heldenwerk.

Als je dat hebt meegemaakt, kijk je nergens meer van op.
 

Oude Wijn, het woord valt in zulke kringen vaak en gretig. Momenteel vooral als het over de cloud gaat. En neemt u even van mij aan, dat gebeurt vaak. Het onderwerp is ondertussen zo populair, dat ze ook op de markt er al een mening over hebben. Je kan haast geen stronk broccoli meer kopen zonder een discussie over de cloud te moeten voeren. Zou iets met de televisie te maken kunnen hebben. Ik mocht kortgeleden twee keer meepraten in een programmareeks op RTL, warempel helemaal gewijd aan de cloud. Een interessante ervaring. In het tijdperk van YouTube denk je dat zoiets wel even snel met een handycam en een extra lichtspotje in elkaar wordt gedraaid. Komen er toch meerdere vrachtwagens en een middelgroot peloton aan technici, regiemedewerkers en visagisten aan te pas.

Het leidde bij de opnames niet al teveel af. Ik kwam in geanimeerde debatten terecht over ondertussen voor de hand liggende onderwerpen als beveiliging, wet- en regelgeving, stabiliteit en betrouwbaarheid. En ja hoor, je kon er op wachten. In beide afleveringen waren we nog geen tien minuten op weg, of de oude wijn en nieuwe zakken vlogen al over tafel. Het had goedbeschouwd allemaal veel weg van de grote mainframes en de teletypes van vroeger, zo claimde er een. Client/Server, daar leek het eigenlijk ook wel op, of gewoon hosting. Precies service-oriëntatie vond een ander. En Application Service Provisioning. Niks nieuws, opgeklopt marketingspul.
 

Gelukkig is er tegenwoordig Web 2.0: een beetje televisieprogramma heeft een eigen Twitter hashtag en Facebook-pagina. Zo ook hier. Er werd lustig tijdens de uitzending door kijkers op los getweet, wat onder andere tot het snedige “Nieuwe Wijn en Oude Zakken” leidde.

Een terechte vaststelling. Wat ook je leeftijd is, je bent een oude zak als je in dit vakgebied niet meer fascinatie voelt voor nieuwe ontwikkelingen. Zelfs als alles in feite nog steeds nulletjes en eentjes zijn die worden uitgewisseld. Het duidt op het type lusteloosheid dat tot carrièrewendingen zou moeten leiden. Wordt dan mental coach zou ik zeggen. Of begin een antiekwinkel.

En de cloud, die maakt de dingen wel degelijk heel anders. Misschien niet als we de infrastructurele bril opzetten. Dan verdwijnen gewoon die sympathieke jongens van het rekencentrum met hun rubberen zolen stapsgewijs uit het kantoorbeeld. We gaan een tikje anders programmeren, leren wat andere  libraries of zelfs een nieuwe programmeertaal te gebruiken. En we hoeven niet meer zo hard van tevoren na te denken over schaalbaarheid.
 

Maar de echte omslag komt met de enorme marktplaats van applicaties en services die straks in de publieke cloud ontstaat. De producten daar zijn zoveel simpeler, meer gestandaardiseerd en – vooral – goedkoper: daar kun je het zelf in de organisatie niet meer voor doen. Je hebt dan heel wat uit te leggen als je – net als vroeger – toch weer een compleet zelfbouwtraject aan het optuigen bent.. Bouwen met wat er te koop is, dat wordt het motto. Je zou dat oude wijn kunnen noemen (roept daar iemand ‘hergebruik van componenten’?) maar dan hebben we het wel over wijn die in de praktijk nog nooit is geschonken. Goed voor de rijping, zullen we maar zeggen.

De marktplaats maakt het verschil. In die zin alleen maar toepasselijk dat mijn groenteboer ondertussen ook een mening over de cloud heeft.